Bir rüzgar esiyor,
Ve tüm benliğimi tüylerimi ayaklandırdığı gibi
Ayaklandırıyor.
Bir yandan korkutuyor,
Bu dayanılmazlığın verdiği acı dolu haykırışlar.
Sadece bir rüzgar değil,
Sürüklediği yer gökyüzü değil,
Sürüklediği şey bir beden değil.
Belki de çoktan toprağı boylamış,
Denizin enginlerini aşmış,
Korkuyla bir olmuş,
Bir inanca bağlanmamış,
Ne doğruya ne yanlışa sarılmış,
Sadece gerçeği bilmiş,
Yaşam döngülerindeki düzene karşı çıkmış,
Ölüme varmayı, tekrar tekrar doğmayı değil;
Ölüm olmaya karar vermiş,
Salt bir ruh.
Bu sadece bir ruh değil,
Sürüklendiği yer cennetin bahçesi değil,
Sürüklendiği yer bir cehennem vadisi.
Acımayan döngülerin içine sıkıştırdığı ruhların acısı,
Dinmeyen nehrin ölümleri boğazlaması gibi.
Bir kuş ötüşünün embriyoya yaşam vermesi;
Embriyonun yaşamla birleşerek ölüme dönüşmesi,
Ağlaması, kalkması, gülmesiyle doğanın bir mucizesi olduğuna inanmasıyla;
Büyüyerek acıların katlanılmaz arayışına girdiğinde,
Elinde bıçakla korkularından kaçtığında,
Daha sonra kendisini almaya gelecek rüzgara karşı geldiğinde;
Mutluluğun verdiği hazzı, acının karşısındayken katbekat daha fazla aldığında,
Acı bir gün nefesine saklanarak ciğerlerine indiğinde,
Onu günlerce ağrıdan ağlattığında
Ve asla sahip olamayacağını, bu yüzden karşısına asla çıkmaması gerektiğini öğrettiğinde,
Son nefsini üfleyip o rüzgara karıştığında,
O rüzgar toprağın kanına girip bir tohumu filizlendirdiğinde;
Ve işte evet,
Bu sadece bir döngü değil,
Verdiği yer bir köşk değil,
Verdiği şey bir hayat değil.
Bir ölüm.
Yaşayan her canlının mahkum olduğu bir ölüm.
Doğum ruha, ölüm bedene verilir.
Ve bu veriliş yaşayanların alın yazısı;
Adı,
Korkusu,
Kendisi,
Sonu olur.
Ve hiçbir şeyi.
Çünkü yaşayanların sahip olduğu bir şey yoktur.
Bu denilenlerse hiçliğin isimleri.
Bu sadece bir hiçlik değil,
Vardığı yer bir cennet değil,
Vardığı yer bir cehennem değil.
Sadece bir döngü.
Hiçliğin dayanılmaz döngüsü.
(Acı ve rüzgar aynı anlamı taşıyor şiirde. Ruh bir kere doğar, insan binlerce kere ölür. Bu nedenle ölüm de insana yani varlığa dönüşür. Aslında buradaki düşünce ruhun doğması ve beden öldükçe şekil değiştirmesi. Döngüde de ruhun yıpranması.)
Sevgilerle, Leydi Macbeth.
Zihnimin Cehennemi 