Hüsn-i Nefis

Bir ruh yolunu kaybetmişse eğer,

Bir rehber gönderir yaradan.

Bu rehber ki, bana kederi öğreten.

Sonumu bile bile,

Susuzluktan kana kana içtiğim,

O zehir.

Bana yaşamı değil, ölümü vaadeden.

Korkularımdan beni tekrar yaratan.

Bu rehber ki, bana nefsi öğreten.

Sonumu bile bile,

Susuzluktan kana kana içtiğim,

O nehir.

Ve ben,

Nefsinin enginlerinde kaybolan.

Ben ki, ruhundan utanan.

Sonunu bile bile,

Kurtarmaya çalıştığın,

O müstakar.

Sevgilerle, Leydi Macbeth..

“Hüsn-i Nefis” için 3 yorum

  1. Bir rehber buldum yolun sonlarında,
    Kendimden kaçarken, durdum yanı başında.
    Bana umutları değil, hayalleri öğreten,
    Beni kederden çıkaran,
    O ışık.
    Bana yaşamı değil, mücadeleyi vaadeden.
    Korkularımı yok eden,
    O cesaret.
    Bana nefsi değil, aklı öğreten.
    Sonsuzluğa adım adım götüren,
    O rehber.

    Ve ben,
    Aklının derinliklerinde keşfeden.
    Ben ki, kalbinden güç alan.
    Sonunu bile bile,
    Yeniden doğmayı seçen,
    O yolcu.

    Sevgilerle, Yeni Başlangıç…

    Beğen

Yorum bırakın